تابوی «نوشتن درباره نوشتن»؛ وقتی نویسنده قهرمان داستان خودش میشود
آیا تا به حال دقت کردهاید که در دنیای ادبیات داستانی، نوعی قانون نانوشته اما سفتوسخت وجود دارد که میگوید: […]
آیا تا به حال دقت کردهاید که در دنیای ادبیات داستانی، نوعی قانون نانوشته اما سفتوسخت وجود دارد که میگوید: […]
در دنیایی که سرعت تغییرات تکنولوژیک نفس را در سینه حبس میکند و هر روز صبح با خبری تازه از
آیا تا به حال پیش آمده که در برابر یک قطعه شعر بایستید، آن را بخوانید و بلافاصله هجومی از
تصور کنید در اتاقی تاریک نشستهاید و تنها منبع نور، درخشش صفحه نمایشگری است که منتظر فرمان شماست. نشانگر تایپ
شاید اگر خود «جین آستین» امروز زنده بود و میدید که چگونه دویست و پنجاه سال پس از تولدش، دنیا
تصور کنید در سال ۱۹۷۵ میلادی هستیم؛ معلم ریاضی با چهرهای برافروخته وارد کلاس میشود و وسیلهای کوچک و پلاستیکی
تصور کنید قلمی در دست دارید که نه تنها جوهر پس میدهد، بلکه پیش از آنکه دستتان را حرکت دهید،
حتماً برای شما هم پیش آمده است: ساعت را کوک میکنید، سر وقت به رختخواب میروید و دقیقاً هشت ساعت
آیا تابهحال آرزو کردهاید که ایکاش «کمتر» میدانستید؟ این سوال در نگاه اول شاید عجیب به نظر برسد. در دنیایی
تهران شهری است پر از تضاد؛ جایی که هیاهوی سرسامآور خیابانها با سکوت سنگین فضاهای خصوصی گره میخورد. اما در